Sozler veriyorduk birbirimize. "hicbir zaman" diye baslayan sadakat minvalli cumleler kuruyorduk. Iki kisiydik ve o dakikalarda ilk kez 'bir' olmustuk Her seyimiz birdi o an. Nefes hizimiz, kalp ritmimiz, el ele tutusma istegimiz, susup sarilma gudumuz, aglama isteklerimiz, sadakatimiz, sozlerimiz, yeminlerimiz, gozlerimizin odaklandigi noktalar, birbirimizin vucudunda dokundugumuz yerler, aklimizdan gecenler, birbirimize inanmisligimiz, beklentilerimiz hep birdi... Yeni bir yilin ilk saatleriydi... Duymustuk ikimiz de, yeni yila nasil baslarsan oyle gidiyordu. Daha once bunu hic gormemistik, yasamamistik, tecrube edememistik. Ama cok kez duymustuk ve nihayet o gece inanmistik, kanmistik... Batil bir inanca inanmak telafi edilirdi. Biz daha buyuk bir suc isliyorduk ama o dakikalarda; birbirimize inaniyorduk. Cok guveniyorduk. Kaniyorduk.
Yeni bir yila yalanlara inanarak giriyordum istem disi. Huzurluydum, ama bir yandan butun bir yilin boyle huzurlu gecemeyecegine inanmayarak batillara karsi zekami da konusturuyordum kendimce. Sonra fark ettim, bildigim her seyin tam tersi oluyormus aslinda o dakikalarda. Huzurumun kaynagi yalanlar veya yanilsamalarmis ve bir batil inanc gerceklesmeye basliyormus. Her anim degil elbet ama bir senemin ciddi bir donemi sahtekarliklarla, yanilmalarla, yalanlarla gececekmis.
O an bilmiyorduk, bilemezdik. Inaniyorduk, zaman bize hicbir sey yapamazdi. Gucumuz, ozverimiz, guvenimiz asla sarsilamazdi. Cok sarhos ama cok ayiktik. O dakikalarin hicbir detayini unutamazdik, cunku o dakikalarda 'bir'dik. Tek bir kokuyduk, tek bir nefes sesiydik, tek bir titremeydik, tek bir sevgiliydik... Birdik, ama hicbir zaman yalniz kalmayacak bir tekillikti bu, inanmistik. Cunku birbirimizi hic yalniz birakmayacagimizi soyluyorduk. Keyif aldigimiz ne varsa, hep beraber yapacagimiza soz veriyorduk. Birdik cunku artik...
Bir gun gelip artik ickiden keyif almayacagim da, cok gece tek basima icip gozlerimin dolacagi da, artik yeni bir yila o'ndan baskasiyla girmeyecegimi dusunurken hemen ertesi yilbasi icin birbirinden keyifsiz ve hem zamanindaki 'bir'ligimize, hem de sonraki yalnizligima cok ters, kalabalik planlardan secim yapmak durumunda kalacagim da hic aklima gelmezdi o dakikalarda...
Birbirimizi artik cok daha iyi taniyorduk. Gecmiste hatalarimiz vardi ama artik yapmayacaktik, yine soz veriyorduk. Yapacagimiz hatalarin 'birbirimizi yaralama istegi'nden baska bir bahanesi olamazdi artik. Cunku birbirimizi tepeden tirnaga cok iyi taniyorduk artik ve neyin ne kadar acitacagini adimiz gibi biliyorduk...
Gun gelip ardisik ve gittikce buyuyen darbeler alacagimi da, tamamen yalniz kaldigima inanip tam ayaga kalkmaya cesaret ettigim an bir ataga daha maruz kalacagimi da bilmiyordum tabi ki...
En guzel, en anlamli, en aski anlatan sozleri secmeye calisiyorduk birbirimize soylemek icin o an. Her seyin en mukemmeline layik goruyorduk birbirimizi. Dilimizin ucuna geldigi an saliyorduk 'seni seviyorum'larimizi, hic ertelemiyorduk. 'Her seyim' diyorduk, inanmistik...
'Hicbir sey'e tekabul ettigim zamanlarin gelecegine, soylenen her seyin yalan olacagina, halen tutkuyla seviyor olmama ragmen 'seni seviyorum'larimi ozgur birakamayacagim zamanlarin gelecegine, zamaninda her seyin mukemmeline layik oldugunu dusundugum insanin artik sevgi sozlerime de, affima da layik olamayacak kadar beni yaralamasina hic ihtimal vermiyordum...
Kimseyle paylasamayacagimiz sirlarimizi sadece birbirimize anlatacagimiza karar veriyorduk. Aramizda her seyin seffaf olmasi icin her seyi yapabilecek durumdaydik artik. Cunku inanmistik, bize bizden fazla kimsenin faydasi olamazdi. Paylastikca rahatlayacak, huzur bulacaktik. Simsiki sariliyorduk iste tam o an...
Bir gun O'nun haberlerini baskalarindan alacagimi bilmiyordum. Duyduklarimin kalbimi sikistiracak kadar icime dokunacagini bilmiyordum...
Bir an bile birakmak istemiyorduk birbirimizi. Yine ayni seyi yapiyorduk, buna dair sozler veriyorduk birbirimize... Guveniyorduk birbirimize. O geceye, o dakikalara cok guveniyorduk... Ne o gecenin, ne de ikimize dair diger seylerin bitecegine inaniyorduk... Guveniyorduk, cok guveniyorduk. Gafletti bu, soylenenlere inaniyorduk o dakikalarda... Her sey bizim elimizdeydi madem artık, o andan itibaren ne hata olacakti hayatlarimizda, ne de af... Inanmistik, guvenmistik...
'Guven sarsilmasi' denen seyin aslen ne oldugunu ogrenecegimi bilmiyordum. Verilen sozlerin, edilen yeminlerin bosa cikmasini dusunmuyordum, dusunmek istemiyordum... O'nsuz bir ana bile dayanamazken yokluguna bagira bagira alismak zorunda kalacagimi da dusunmemistim hic o an. O gecenin de, yasananlarin da, guzel olan her seyin de bitecegini gorecektim, ogrenecektim. Hatalar yapilacagini, affedilmez seyler yasanacagini gorecektim. "Nasil olur?" demeyi ogrenecektim, "Nasil olur da hala boyle hissedebilirim?" diyecektim. O'na kizacaktim, kendime daha cok kizacaktim. O'na olan zaafimi baska seylerle kapatmaya calisacaktim. Icki icecektim, yalandan yere gulecektim kalabalik yerlerde, belki unuturum diye alakasiz insanlari sokacaktim hayatima, ama gozumu kapatamayacaktim opusurken, hissizlesecektim, ama yine de en cok yalniz basima icmeyi sevecektim. Bosluga kaldiracaktim ickimi, "sagligina" demek isteyip yapamayacaktim. Kin tutacaktim omrumun sonuna kadar belki, kufur etmeyecektim hic, ama icime cok sey atacaktim. Cikmayacakti icimden O... Daha vardi o gunlere, fark edecektim. Daha cok zaman gerekecekti bana, daha cok sayiklayacaktim tek basima... Atlatacak miydim gercekten? Karar veremeyecektim buna...
Sadece 10 saniyemizden bahsediyorum... 10 saniyelik bir animizi anlatiyorum satirlardir... Yeni bir yila giriyorduk, birbirimizi cok seviyorduk... Uc yuz altmis bilmem kac gun gecti uzerinden, yeni bir yila girecegim... Birbirimizin hicbir seyi degiliz. Yeni bir yila girecegim. Tek basima girecegim. Gercek anlamda 'bir' oldum artik, kimsenin nefesinin ritmini takip etmeyecegim bu kez, kimsenin elini tutmayacagim o dakikalarda, kimseyle gozumu kapatim opusmeyecegim. Hepsinden onemlisi, kimseye sinirsiz guvenerek girmeyecegim bu yila. Biliyorum cunku artik, inaniyorum; yeni yila nasil girersen, oyle devam ediyor...
Sagligina...
dünya dışı uygarlıklar
9 yıl önce
